sık göremezsiniz onları
kalabalıktan uzak dururlar
çünkü.

azdırlar sayıca
bu tuhaf insanlar
ama onlardan
çıkar
ender
iyi resimler
ender
iyi senfoniler
ender
iyi kitaplar
ve
diğer ender
iyi işler.

ve en iyilerinden
bu tuhafların
belki de
hiç.

kendileri
resimdir
onların
kendileri
kitaptır
müziktir
eserdir.

bazen onları
gördüğümü
sanırım-bir
banka belli bir şekilde
oturmuş yaşlı bir
adam örneğin

veya yanımdan
aksi istikamette
hızla geçen
bir arabanın içindeki
bir yüz

veya sü permarkette
poşetleri dolduran
kızın veya oğlanın
ellerini kullanışında
belli eder kendini.

bazen bir süredir
birlikte yaşadıgın
biridir-daha önce
görmedigin yıldırım
hızında bir bakış
yakalarsın.

bazen
hayatınızdan çıktıktan
birkaç ay
birkaç yıl sonra
birden varlıklarını
anımsarsınız
müthiç bir
berraklıkta.

Öyle birini
anımsıyorum-
28 yaşlarındaydı
sabahın onunda
çatlak bir
New Orleans
aynasında
kendini
seyrediyordu

yüzü
dünyanın
duvarlarına
karşı
düşte

nereye
gittim?


Charles Bukowski

CSS Journal Coded by =FleX177